Prof Tinda Rabie, Noordwes Universiteit
In ’n wêreld wat al vinniger beweeg en waar tegnologie daagliks ontwikkel, is daar iets wat nooit vervang kan word nie, menslike teenwoordigheid. Om werklik daar te wees vir iemand. Om te luister. Om empatie te hê. Om iemand te laat voel:
“Ek sien jou.”
“Jy maak saak.”
“Jy is nie alleen nie.”
Dit is die hart van sorg.
Wanneer ons kyk na die werk wat daagliks in gemeenskappe gedoen word, by kinders en gesinne, ouer persone, persone met gestremdhede en kwesbare mense, besef mens weer hoe belangrik verpleegkundiges en versorgers werklik is. Hulle is dikwels teenwoordig tydens mense se mees kwesbare oomblikke: in vreugde en pyn, in herstel en afskeid, in hoop en onsekerheid.
Hulle bring nie net professionele sorg nie, hulle bring kalmte waar daar chaos is, troos waar daar vrees is, en waardigheid waar mense kwesbaar voel.
Maar hierdie menslikheid behoort nie net aan verpleegkundiges alleen nie. Elke versorger, maatskaplike werker, vrywilliger en kollega wat met deernis optree, help om hoop in gemeenskappe lewendig te hou. Selfs die kleinste daad van omgee kan lig bring waar dit amper donker geword het.
Geel simboliseer hoop, warmte en lig. Dit herinner ons dat daar altyd mense is wat kies om ligdraers vir ander te wees, mense wat nie net oplossings bring nie, maar ook teenwoordigheid, wysheid en menswaardigheid.
Dankie aan elke verpleegkundige, versorger en Badisa-kollega wat daagliks hierdie lig uitleef. Julle teenwoordigheid maak ’n werklike verskil, en julle herinner ons dat sorg nooit net ’n taak is nie, dit is menslikheid in aksie.
